Leó M Jónsson véltæknifræðingur er látinn 69 ára að aldri.
Er það mikill sjónarsviftir af honum fyrir hinn allmenna bílaáhugamann, þar sem annan eins gagnabánka og hann hefur um tæknimál bíla og annað sem þeym viðkemur hef ég ekki séð hér á landi að minsta kosti, saman ber heimasíðu hans http://leoemm.com/" onclick="window.open(this.href);return false; , skrif í morgunblaðið og ritstjóri eina alminnilega bílablaðs sem komið hefur út hér á landi, 15 árgángar, þar af var hann orðin ritstjóri 1988 þegar ég gerðist fyrst áskrifandi, allt til enda blaðsins 1997.
Á ég öll tölublöðin frá '88 ennþá og held mikið uppá, gaman og fróðlegt að glugga í þau.
Ber ég mikla virðingu fyrir honum og því sem hann hefur gefið af sér fyrir hinn allmenna leikmann sem vill gera við sjálfur.
Vonandi verður heimasíðan leoemm.com áfram opin.
Votta ég aðstandendum hans samúðarkveðjur. Blessuð sé minníng hans.
Ragnar Tryggvason

Já sorglegt, ég las oft mikið eftir hann

Það er sjónarsviftir af Leó M Jónssyni Margt fróðlegt og skemmtilegt sem hann ritaði um bíla og bílatengd mál í gegn um tíðina.

Votta fjölskyldu hans samúð mína.

Já, það var oft sem maður leit við á vefsetri hans http://leoemm.com/, en það fór ekki á milli að þar var maður sem hafði gaman af því að miðla af reynslu sinni og þekkingu á öllu bílatengdu. Og jafnvel óbílatengdu, því mér sýnist t.d. síðasta innlegg hans vera skemmtileg hugleiðing um mal í kattardýrum...

og þegar þú talar um mal í kattardýrum, þá fara sumir okkar að hugsa um hægagangshljóð í Jagúar...

En Leó M. Jónsson var mikill hugsuður og með greinandi huga sem hann notaði á óeigingjarnan hátt til hagsbóta fyrir marga.

Blessuð sé minning hans.

Ég talaði oft við Leó sem gutti. Og hafði altaf gaman af honum. Mér fanst það altaf svakalega töff að sjá hann geyma mótorhjólið sitt inná gangi í húsinu sínu. Svo má ekki gleyma risa bílskúrnum sem að hann var með (Kúluhúsið) Einhverntíman spurði ég hann afhverju hann væri með svona skrítinn bílskúr. Þá sagði. Sko þetta átti nú að verða einbýlishús en endaði sem bílskúr. Og aldrei gleymi ég því þegar pabbi keypti tjónaðann daihatsu charade með kýr auga af honum. Ég ætlaði altaf að fá mér svona bíl. Leó var snilldar maður og verst að maður skuli bara hafa þekkt hann þegar maður var polli. Þá hafði maður ekkert vit á bílum eða vélum. Hann var góður maður og algjör snillingur. Blessuð sé minning hans.

Hann var alveg merkilegur náungi. Ég var í svolitlum samskiptum við hann á netinu og sendi honum email ef ég þurfti að fá að vita eitthvað. Alltaf ljúfur og notalegur í svörum og vissi bókstaflega alla hluti.

Blessuð sé minning hans .